مروري بر زندگي هنري استاد علي تجويدي

علی تجویدی به سال 1298 شمسی در تهران خیابان ری متولد شد و از همان اوان کودکی زیر نظر مستقیم پدرش هادی خان تجویدی که خود هنرمندی بزرگ و از شاگردان ممتاز کمال الملک و اولین استاد مینیاتور در ایران بود ، قرار داشت و چون پدر علاوه بر نقاشی و مینیاتور با موسیقی هم آشنایی داشت و تار را نزد درویش فرا گرفته بود و آن را شیرین می نواخت ، کم کم علی را با این ساز آشنا ساخت و پس از چندی که وی به مرحله نوجوانی رسید و وارد پیشاهنگی شد نواختن فلوت و (( نت )) موسیقی را نزد آقای ظهیرالدینی آموخت و از شانزده سالگی ویلن را ابتدا نزد آقای سپهری آموخت و سپس مدت دو سال نزد استاد حسین یاحقی به فرا گرفتن ردیف های موسیقی ایرانی مشغول گردید.

علی تجویدی پس از چندی به کلاس استاد ابوالحسن خان صبا رفت و مدت هشت سال به آموختن ویلن و سه تار همت گماشت و بنا به توصیه صبا برای تکمیل تکنیک نواختن ویلن و آشنایی با موسیقی غرب ، چند سالی را نزد ملیک آبراهیمیان و بابگن تامبرازیان رفت .

تجویدی پس از آن برای تکمیل هنر موسیقی چندین سال به مطالعه در زمینه (( هارمونی )) و ارکستراسیون نزد هوشنگ استوار پرداخت به طوری که بسیاری از آهنگهایی که قبلا ساخته بود مانند:آزاده ام ، صبرم عطا کن ، پشیمانم را شخصا برای ارکستر بزرگ تنظیم و اجرا کرد .

وی آهنگهای جاودانه بسیاری ساخته که با صدای خوانندگان زن و مرد اجرا شده است. همچنین آثار مکتوب وی به عنوان مرجع موسیقی مورد استفاده اهالی موسیقی بوده و خواهد بود.

وی در سال 2002 از سوی یک بنیاد بین المللی به عنوان مرد سال جهان معرفی شد.آهنگ های "تذرو" و" مناجات "از آخرین ساخته های تجویدی بود که در سال 1378 توسط ارکستر موسیقی ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی اجراگردید.

بر اساس این گزارش مراسم تشییع استاد تجویدی صبح روز شنبه 28 اسفند از مقابل تالار وحدت به سوی قطعه هنرمندان بهشت زهرا برگزار شد.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

دانلود آهنگهايي از علي تجويدي بخوانندگي استاد گلپا

جنگ

دلخراب

 

استاد تجويدي نيز به خاطره ها پيوست

استاد علي تجويدي خالق اولين آهنگ بانو هايده بنام "آزاده ام" دقايقي قبل دار فاني را بسوي ديار باقي وداع گفتند.

از استاد تجويدي كارهاي با ارزشي به يادگار مانده است.

ما آنچنان كه بايد قدر اين اساتيد را نميدانيم و فقط بعد از مرگشان به ياد آنها ميافتيم.

بله استاد علي تجويدي نيز همانند هايده و دلكش و سوسن و آغاسي و ويگن و پوران و استاد اسدالله ملك و ...

به خاطره ها پيوست و در آخر اينكه:

باشد كه نباشيم بدانند كه بوديم

يادش گرامي

منبع خبر: وبلاگ استاد اكبر گلپا

 

تصويري از آرامگاه بانو هايده

 يادبود و نظر فراموش نشود

 

تصويري از زنده ياد هايده بهمراه زنده ياد هديه (ليلا كسري)